Over eenzaamheid

Zowel jij als ik willen allebei hetzelfde: We willen ons veilig voelen, gezien, gehoord en erkent worden. We willen ons geliefd voelen om wie we écht zijn en ons geaccepteerd en welkom voelen. Dat zijn de behoeften die elk mens diep van binnen heeft. En die jij en ik samen delen en gemeen hebben.

De afgelopen weken hebben meerdere mensen mij verteld dat ze zich weleens (of regelmatig) eenzaam voelen.
Soms in hun gevoel of emotie: dat ze niet worden begrepen en ‘alleen staan’. Soms omdat ze niet worden geaccepteerd om wie ze zijn. Maar ook het missen van iemand om je heen, alleen eten en leven, het verlangen naar die arm om je heen, iemand naast je in bed om je voeten aan te warmen. Iemand om voor te zorgen en om tegenaan te kruipen op de bank.
Je kan 20 vrienden hebben maar als je geen lichamelijk contact hebt met een ander dan kan dat je óók een gevoel van eenzaamheid geven.

Eenzaamheid is zo’n onderwerp dat maar moeilijk gevonden wordt. Het is oncomfortabel en dat willen we zo snel mogelijk ‘wegwerken’. Maar ik denk dat we ons allemaal weleens eenzaam voelen, ik ook. Soms kan je een feestje binnenlopen en je zielsalleen voelen. Je kan een gesprek hebben met iemand en je zó niet begrepen of gehoord voelen dat je je eenzaam voelt.

De angst om je eenzaam te voelen laat je soms ook dingen doen die niet zo verstandig zijn. Misschien swipe je wat af op Tindr, blijf je bij je partner omdat je bang bent om alleen te zijn, heb je mensen om je heen die niet echt bij je passen, of doe je je overdag wel anders voor dan wie je s’avonds – als niemand kijkt – eigenlijk bent. En je bent niet de enige die het gevoel probeert weg te krijgen door een wijntje te veel of een hijs te lang.

Ik denk dat het ervoor uitkomen dat je je soms eenzaam voelt je juist minder eenzaam maakt.
Maar het is eng, doodeng.
Want je wilt niet afgewezen worden, je wilt niet dat jouw gevoel niet wordt erkent en niet serieus wordt genomen, of wordt weggewuifd ‘want je hebt toch zoveel vrienden’.

En het is ook een risico, want je wordt niet altijd begrepen op de manier zoals je verlangt en dat kan je teleurstellen en je nog meer het gevoel geven dat je alleen bent.
De meeste mensen kunnen moeilijk met de pijn van een ander zijn en willen het daarom meteen ‘fixen’ voor je, en voor je het weet krijg je allerlei tips of wordt je zielig gevonden.
En dat is het laatste wat je wilt.
Want je bent niet zielig.
Je verlangt connectie.
En dat is heel normaal, menselijk en jouw goed recht.
Jij wilt wat iedereen wilt.

De oplossing voor eenzaamheid is connectie.
Ik denk, dat wanneer je het uit dat je je eenzaam voelt, het toegeeft, laat zijn en het steeds meer durft te delen met een ander..
En als je dan de ander laat weten dat de enige manier hoe het ‘gefixt’ kan worden simpelweg met jou samen zijn is in je verlangen en emotie..
Het enkel uitspreken en laten zijn.
Met desnoods een knuffel.
En als enige reactie:
‘Ik weet hoe je je voelt, ik heb daar ook gestaan’.
Al heel wat leegtes zal vullen.

Je bent niet alleen..
Ik weet hoe je je voelt.
Ik heb daar ook gestaan.
En soms, af en toe, kom ik er weer even terug.
Bianca

 


 

– De Inner Circle –

Wil jij een mailtje krijgen als er een nieuwe blog online staat?
Wil je waardevolle tips, inzichten & inspiratie ontvangen of graag op de hoogte blijven?

Recent Posts
Contact Me

Send me an email and I'll get back to you.

Not readable? Change text. captcha txt
0
Bianca Wieman
Menu