De Ondernemerspas.

Ik vroeg laatst een ondernemenspas aan en toen mij werd gevraagd wat ik dan doe, klapte ik een beetje dicht. Want ik voel het met mijn gevoel en mijn hart, maar echt een label heb ik er niet voor. Dus ik hakkelde iets over coaching en persoonlijke ontwikkeling.

Een paar dagen geleden sprak ik een vrouw die ook coacht. Ze had aan de top van het bedrijfsleven gestaan en leden uit de gemeenteraad gecoacht. En ik voelde mij zo klein en onzeker. Zo jong en onwetend.
Zij had het over prospects. En ik voelde mij dom, ongeschoold en gewoontjes (ik moest even nadenken wat dat woord ook alweer betekende ;-)), want ik wil gewoon een normaal en fijn gesprek met je met een kop thee, zonder moeilijke woorden en gedoe…
Van hart tot hart. Over waar je tegenaan loopt, wat je hart fluistert en hoe je wilt leven. Wat jou laat stralen en waar je boos om wordt. Waar je pijn hebt en waar je vreugde voelt.

Ik voelde dat we 2 totaal verschillende types zijn. En allebei is even goed, maar het is wel grappig om te zien wat het met mij doet, welke onzekerheden en triggers er dan naar boven komen. En het grappige is, ondanks dat ik mij zo voelde wilde ik niet wat zij had en deed. Je hebt coaches in alle soorten en maten (buiten het feit dat tegenwoordig iedereen een coach is, waardoor ik mij weer liever geen coach wil noemen) en zowel zij, maar ook ik horen allebei in het rijtje thuis.

Maar er echt voor uitkomen wat ik doe. Vol enthousiasme, passie en zeker van mijzelf zeggen wat ik doe. En dat ik het ook kán. Dat is nog steeds een leerweg.

Een van de redenen dat ik nog niet echt naar buiten treed met mijn werk is mijn onzekerheid. Deels om wat andere mensen zullen zeggen en denken en deels omdat het werk is vanuit mijn hart. Met elke reactie raak jij mijn hart aan.

Toen ik vorig jaar vertelde dat ik ging starten als coach, ging schrijven en cursussen ging maken, kreeg ik veel commentaar en vooral van de mensen die het dichtst bij mij stonden.
Mijn vader zei bijvoorbeeld “nou Bianc, zou je dat nu wel doen, kan je dat wel, kan je niet beter doen wat je altijd deed, je hebt geen ervaring en loopt zelf ook tegen dingen aan”. Je wilt niet weten hoeveel pijn dat deed, dat je eigen vader niet in je geloofd. Mijn zus vond het ook maar vreemd, want wie was ik om een ander te coachen, helpen of te adviseren. Ik had de week ervoor vast nog gebaald of gehuild met haar aan de andere kant van de telefoon.

Zij keken naar mij en zagen iemand waarvan ze wisten dat ze niet altijd even sterk in het leven was geweest, die overspannen was geweest en een burn-out had gehad. Die nogal temperamentvol was en zelf ook haar struggles had.

Maar dat ik dit werk doe, betekend niet dat ik nooit meer een moeilijke dag heb.
Dat ik jou kan adviseren, betekend niet dat ik niet weet hoe het voelt. En het morgen misschien wel weer voel.
Ook ik weet het soms niet. Maar juist door die diepe dalen, tranen en gevechten en veel zelfreflectie weet ik hoe het is om te staan waar de mensen die strugglen staan.

Wees je bewust door welke ogen je wordt bekeken en of jij dat voelt. En wees je bewust wat dat met jou doet. En kies dan opnieuw.
Mijn vader ziet mij als dochter en mijn zus ziet mij als zus, zij zien mij niet als de volwassen vrouw, coach, schrijfster en ondernemer die ik ook ben.
Als ik vertel over mijn werk dan voel ik hun weerstand, wat ik doe raakt blijkbaar iets in hun aan waarom ze zo reageren, zij zien mij niet op die manier. Maar dat is oké. Dat mag.

En nog belangrijker:
Wees je bewust door welke ogen jij jezelf bekijkt, en hoe dat voelt. En wees je bewust wat dat met jou doet…

Je kunt iets diep van binnen voelen, zeker weten, die enorme vlam voelen rijzen in je borst en toch compleet geblokkeerd raken door wat anderen zeggen, vinden, en soms niet zeggen maar naar je uitstralen. Maar is het jouw waarheid?
En dat is moeilijk, want je weet dat het jouw leven is, jouw pad. Maar het is eng om de stappen te zetten, kwetsbaar te zijn en misschien wel op je bek te gaan.
Uitgelachen te worden.
Het blijft een leerschool om je niets van anderen aan te trekken, vooral als het je familie is of vrienden die dichtbij je staan.

Maar als er iets is dat echt waar is, dan is het dat jij jouw leven elke dag moet leven, alleen jij en niemand anders. En… Dat spijt een van de grootste en meest voorkomende gevoelens is dat mensen op hun sterfbed voelen.

Want het heeft mij het hele jaar beïnvloed.
Ik durfde mijn werk bijna niet te delen. Ik begon te twijfelen.
Ik werd onzeker, want wie ben ik nou helemaal om dit werk te doen.
En dus raakte mijn werk beïnvloed.

Ik dacht terug aan het beeld dat ik van een ondernemer heb en dat is een vertekend beeld, en ik vind het heel moeilijk om het te wijzigen. Ik denk aan zelfverzekerde mannen in casual pak van 1.85 lang, met vlotte babbel en een enorme zelfverzekerdheid. Maar wat je denkt en hoe je iets ziet is niet altijd de waarheid.

Kom ik aan…. Met m’n knotje, warme trui en dikke lach. En ongepaste grapjes op ongepaste momenten…
Maar toch zet ik een stap.
Elke dag weer een.
Want ik doe dit niet alleen voor mijzelf, maar ook voor diegene die het nodig heeft.
Al help ik maar 1 persoon in mijn leven.
Dan is dit het allemaal waard.

 


– Kom in de Inner Circle –

En ontvang gratis het inleidende Werkboek over Future Self Journaling.
Wil je graag op de hoogte blijven en meer inspiratie ontvangen? Schrijf je dan in voor de Inner Circle. Geen blabla en géén overvloed aan mail, maar alleen waardevolle tips & inzichten waar je meteen mee aan de slag kan.

Van stress naar Vrijheid, Rust, en écht Leven.
Je Vrij voelen, Leven met een Wild Hart en een Open Mind. Een leven dat moeiteloos voelt. Je sterk en energiek voelen. Weer dwalen en dromen, genieten en lachen…

Pak een kop koffie, thee, chocomel of wat je ook lekker vindt. En kom bij me zitten bij het kampvuur en let’s share hearts.

 

Recent Posts
Contact Me

Send me an email and I'll get back to you.

Not readable? Change text. captcha txt
0
– Oproep –
Veteranen (20-55 jaar) gezocht die anoniem hun uitzending verhaal willen vertellen voor mijn toekomstige boek/ project.
Lees hier meer.
– De Inner Circle –
Van stress naar Vrijheid, Rust en écht Leven.
Je Vrij voelen, Leven met een Wild Hart en een Open Mind.
Pak een kop koffie, thee, chocomel of wat je ook lekker vindt en kom bij me zitten bij het kampvuur.
Bianca Wieman
Menu